Porządkowanie gospodarki ściekowej Legnicy zostało rozpoczęte pod koniec XIX wieku. Budowie pierwszych miejskich wodociągów nie towarzyszyła budowa systemów kanalizacyjnych. Ścieki wylewano wprost na ulicę, skąd w sposób naturalny spływały one do Kaczawy i jej dopływów. W drugiej połowie XIX w. rozwiązanie problemu ścieków stało się wyjątkowo pilne, szczególnie ze względu na epidemie chorób zakaźnych.

Decyzję o uporządkowaniu gospodarki ściekowej legniccy radni podjęli w roku 1857, ale dopiero w roku 1874 wdrożono w życie ogólno miejski plan kanalizacji. Aby nie zwiększać zanieczyszczeń rzeki, ścieki kierowano na pola irygacyjne w okolicy Dobrzejowa oddalonego od miasta o 4,5 km. System oczyszczania był oparty na naturalnej metodzie oczyszczania ścieków w gruncie na polach irygacyjnych.

Ciągła rozbudowa miasta w latach powojennych, a w związku z tym zwiększenie ilości ścieków spowodowała przeciążenie pół irygowanych. W latach 60-tych konieczna stała się budowa nowej oczyszczalni ścieków. Przepustowość oczyszczalni zaprojektowano na 50 tys. m3/d. Oddawano ja do użytku etapami. W roku 1979 wybudowano część mechaniczną, 10 lat później część biologiczną, w 1991 przeróbkę osadów, a w roku 2002 zmodernizowaną część biologiczną.

Miejska Oczyszczalnia Ścieków w Legnicy położona jest w północno-wschodniej części miasta, na terenie o powierzchni 20,5 ha.

Ścieki dopływają do oczyszczalni z terenu miasta Legnicy oraz sąsiednich gmin (Kunice, Krotoszyce, Ruja, Legnickie Pole). Większość kanalizacji, zwłaszcza w starej części miasta, to kanalizacja ogólnospławna, w związku z czym w czasie opadów dopływają ścieki deszczowe, charakteryzujące się dużą ilością zawiesin. Ponadto z rejonów miasta nie posiadających kanalizacji, ścieki dowożone są na oczyszczalnię wozami asenizacyjnymi i przyjmowane do zlewni ścieków .

Część mechaniczna oczyszczalni

Ścieki surowe doprowadzane są na oczyszczalnię kolektorami grawitacyjnymi do studni zbiorczej, skąd przepływają do komory krat i pompowni głównej. W studni zbiorczej zamontowana jest zastawka, za pomocą której możliwa jest regulacja napływu ścieków na oczyszczalnię, zwłaszcza w czasie opadów.

Budynek krat został zmodernizowany w 1997 roku. Z 3 sztuk krat typu KUMP-1,8/1,4 o prześwicie 20 mm pozostały dwie, natomiast jedną wymieniono na kratę schodkową o prześwicie 6 mm, która pracuje jako podstawowa. W tym samym czasie wymieniono dwie pompy w pompowni głównej dostosowując ich wydajność do obserwowanych zmniejszonych przepływów ścieków.

Pozbawione skratek ścieki tłoczone są do piaskownika przedmuchiwanego dwukomorowego. Piaskownik współpracuje z hydraulicznym separatorem piasku z płuczką.

Końcowym elementem oczyszczalni mechanicznej są dwa osadniki wstępne radialne. 

 Część biologiczna oczyszczalni

Została zmodernizowana w latach 2000-2002. W związku z wykorzystaniem istniejących obiektów kubaturowych jej przepustowość zmalała z 50 tys. m3/d do 35 tys.m3/d. Modernizacja polegała na wymianie systemu napowietrzania oraz wprowadzeniu procesów usuwania związków biogennych (system BARDENPHO).

Reaktor biologiczny składa się z trzech równolegle pracujących komór osadu czynnego. Komora osadu czynnego służy do oczyszczania ścieków w procesach wielofazowego osadu czynnego ze wspomaganiem defosfotacji biologicznej strącaniem chemicznym. Jest obiektem przepływowym z wydzielonymi następującymi po sobie strefami: beztlenowa, denitryfikacji, denitryfikacji-nitryfikacji, nitryfikacji. W końcowej części strefy nitryfikacji w rejonie odpływu zainstalowane są pompy recyrkulacji wewnętrznej. Przepływ oraz pełne wymieszanie ścieków z osadem czynnym zapewniają zamontowane mieszadła, natomiast pełne natlenienie i wymieszanie – system napowietrzania sprężonym powietrzem.

Procesy oczyszczania w bloku biologicznym kontrolowane są i sterowane automatycznie.

Komory osadu czynnego współpracują z dwoma osadnikami wtórnymi radialnymi, pompownią osadu recyrkulowanego, stacją dmuchaw, stacją dozowania koagulantu.

W latach 2003-2004 przeprowadzono modernizację osadników wtórnych w zakresie wymiany przelewów pilastych, zgarniaczy osadu, układu usuwania części pływających.

W roku 2005 uruchomiono stację mechanicznego zagęszczania osadu nadmiernego zamykającą modernizację części biologicznej Oczyszczalni Ścieków.

 Część osadowa oczyszczalni

Osad wstępny odprowadzany jest z osadników wstępnych  pompą do dwóch zbiorników zagęszczania grawitacyjnego o pojemności. Zagęszczony grawitacyjnie osad wstępny oraz zagęszczony mechanicznie osad nadmierny podawane są do zamkniętej Wydzielonej Komory Fermentacyjnej z zainstalowanym mieszadłem. Podgrzewanie osadu odbywa się poprzez zewnętrzne wymienniki ciepła i pompy recyrkulacji osadu .

Przefermentowany osad odwadniany jest w stacji mechanicznego odwadniania, wyposażonej w dwa urządzenia odwadniające, którą uruchomiono w 2007r.
Do magazynowania gazu fermentacyjnego ujmowanego z WKF służy zbiornik gazowy o pojemności 1000 m3. Biogaz wykorzystywany jest do spalania w kotłowni, wyposażonej w dwa kotły, przystosowane do pracy na biogaz i gaz ziemny.

Oczyszczalnia Ścieków w Legnicy od czasu przeprowadzenia modernizacji bloku biologicznego spełnia wszystkie wymagane standardy jakości ścieków oczyszczonych. Jej przepustowość hydrauliczna i przewidywane kierunki rozwoju gwarantują, że ze strony możliwości oczyszczania ścieków nie będzie barier rozwojowych dla miasta Legnicy.